សិលាចារឹកទួលសុពណ៌កាលី K.1464

ដោយ៖ កំ វណ្ណារ៉ា

ទួលសុពណ៌កាលី មានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិប្រាសាទ ឃុំប្រាសាទ ស្រុកសន្ទុក ខេត្តកំពង់ធំ ដែល​ជាប្រភេទសំណង់ប្រាសាទទោលកសាងឡើងអំពីឥដ្ឋ នៅស.វ.ទី៧ និងឧទ្ទិសដល់ព្រហ្មញ្ញ​​សាសនា និកាយព្រះឥសូរ។ សព្វថ្ងៃ ប្រាសាទទួលសុពណ៌កាលីបាក់បែកនៅសល់តែខ្លោងទ្វារ និងសំណល់ឥដ្ឋរាយប៉ាយប៉ុណ្ណោះ។ នៅចុងទសវត្សរ៍ ១៩៩០ គេបានប្រទះឃើញសិលាចារឹក​មួយផ្ទាំង (មេទ្វារចារឹក) កប់នៅក្នុងដីនៅទួលទួលសុពណ៌កាលី​។ សិលាចារឹកនេះ គេបានបញ្ជូន​មករក្សាទុកនៅសារមន្ទីរខេត្តកំពង់ធំប្រមាណ ២០ ឆ្នាំមកហើយ។ តើសិលាចារឹកដែលរកឃើញ នៅទួលសុពណ៌កាលី K.1464 មានលក្ខណៈ និងខ្លឹមសារបែប​ណា​ខ្លះ?

សិលាចារឹកទួលសុពណ៌កាលី ចារឹកនៅលើមេទ្វារ ប៉ុន្តែបានបាក់បែកត្រង់ផ្នែកខាងលើ នៅសល់តែខ្លឹមសារខាងក្រោមប៉ុណ្ណោះ។ អក្សរនៅផ្នែកខាងក្រោមដែលនៅសល់ មានចំនួន ៩ បន្ទាត់ ដែលចារឹកជាភាសាខ្មែរបុរាណ។ ដោយសារតែផ្នែកខាងលើបានបាត់បង់ យើងពុំឃើញ​មានបញ្ជាក់អំពីកាលបរិច្ឆេទនោះឡើយ ប៉ុន្តែបើមើលទៅលើទម្រង់ទូទៅអក្សរ និងសំណេរអក្ខរា​វិរុទ្ធ សិលាចារឹកនេះទំនងចារឹកឡើងនៅស.វ.ទី៧ ឬយ៉ាងចាស់បំផុតត្រឹមដើមស.វ.ទី៨។ ខ្លឹមសារ​ចារឹកដែលនៅសល់ចំនួន ៩ បន្ទាត់ ពុំបានឱ្យយើងដឹងអំពីព័ត៌មានព្រះរាជាអង្គណានោះឡើយ ពោល គឺដឹងត្រឹមតែម្ចាស់អំណោយដែលបានបូជាដល់ទេពតម្កល់នៅក្នុងប្រាសាទ ដែលលោកជា​មន្រ្តីជាន់ខ្ពស់ម្នាក់មានឋានន្តរនាមថា “បោញក្ឞេត្របាល”។ “បោញក្ឞេត្របាល” ទំនងជាឈ្មោះ​ដែលភ្ជាប់ជាមួយមុខងារ និងតួនាទីរបស់គាត់ផង ដ្បិត “ក្ឞេត្របាល” មាន​ន័យថា “អ្នកថែរក្សា ឬអ្នកការពារដីស្រែ” ដែលមានតួនាទីជាអ្នកមើលការខុសត្រូវត្រួតត្រាដីស្រែ។ នៅស.វ.ទី៧-៨ នរនាម ក៏ជាឈ្មោះសម្រាប់សម្គាល់ដល់មុខងារ និងតួនាទីរបស់មនុស្សនៅក្នុងសង្គមដែរ។

តាមរយៈសិលាចារឹកនេះ យើងដឹងថាទេពនៅប្រាសាទទួលសុពណ៌កាលីមានព្រះនាមថា “ស្រីមណ្ទ​លេស្វរ”។ ចំណែក​ តង្វាយដែលបោញក្ឞេត្របាលថ្វាយចំពោះព្រះស្រីមណ្ទលេស្វរ រួមមានដូចជា ស្រូវ ប្រភេទសម្លៀកបំពាក់ ដែលតង្វាយទាំងនេះកើតឡើងអំពីកូនបំណុលដែលបានសងដល់ម្ចាស់អំណោយ (បោញក្ឞេត្របាល)។ ផ្នែកខាងចុងរបស់អត្ថបទ ជាពាក្យបណ្តាសាដល់ជនទាំងឡាយណាដែលមិនបានសងបុលឱ្យអស់ ជនណាដែលមិនព្រមយករបស់របរផ្សេងមកបង់សងរំលស់ អ្នកលួចទ្រព្យសម្បត្តិ អ្នកបំផ្លាញ នៅពេលស្លាប់ទៅនឹងទៅកើតនៅក្នុងនរក ២១ ជាន់ បូករួមទាំងសាច់ញាតិផង។

អត្ថបទពាក្យចារឹក

១. ឝ្រីមណ្ទលេឝ្វរ ស្រុ……………………………………………

២. កំម្រតេង៑អញ៑អ្នក្តទង៑ត……………………………

៣. គិតទង៑កំតិង៑គិផោង្ងកាល្លនិវន្ធតគិទិវសត………………

៤. ជេ១០វទារ៑តគេម្រាតាញ៑បំជុះអវល៑យៅ២អំវិតគិនេះ……..

៥. គុល្តកោន៑ច្នង៑អំវល៑វ្លះ១នៅអ្នកតទង៑វិត្វាលគិនេះទានបោញ៑ក្ឞេត្រ

៦. បាលតអំបាល្លនេះហអាយ៑តវ្រះកម្រតាង៑​អញ៑ទហ៑ក្តិង៑គិ

៧. វោំឥស៑តេល៑សោង៑លហ៑ទហ៑លោច៑គិលហ៑ទហ៑តេប្នត៑គិលហ៑

៨. នៅអ្នកតទង៑លោបេយនេះទានតរោះហនេះហគេទៅសិង

៩. តគិឯកាវិឝជហនិរយគិតនាគោត្របនៅហ្វនិវា

បំណកប្រែ

(បន្ទាត់ទី១-៥)  ព្រះស្រីមណ្ទលេស្វរ ស្រូវ………..កំម្រតេងអញ អ្នកទាំងអម្បាលនេះដែលបានថ្វាយដល់ព្រះ…………គឺទាំងកំដឹងផងកាលនិវន្ធ (ពេលខ្ចីបុល) គឺនៅចំពេលថ្ងៃ..ចំនួន១០ជេ  ទទួលបានពីម្រតាញ៑បំជុះ (បព្វជិតអ្នករៀបចំវិធីលាងបាប) សម្លៀកបំពាក់ អវល២យៅ អំពីនេះ…..អំពីកូនឆ្នាំង អំវល១វ្លះ។

(បន្ទាត់ទី៥-៩) នៅអ្នកទាំងអម្បាលណាដែលបានរំលោភបំពានតង្វាយទានរបស់បោញ ក្ឞេត្របាលទាំងអម្បាលដែលថ្វាយចំពោះព្រះកម្រតាង​អញ ទោះជាអ្នកសងបំណុលមិនអស់ ទោះអ្នក​សងរំលស់មិនអស់ ទោះអ្នក​លួច ទោះអ្នក​ធ្វើឱ្យបាត់ រួមជាមួយនិងអ្នកដែលបំផ្លាញនូវតង្វាយទានទាំងអស់នេះ ជនទាំងនោះនឹងសិង (ស្លាប់ ឬដេកស្ងៀម) ទៅកើតនៅក្នុងស្ថាននរក ២១ជាន់ រួមជាមួយសាច់ញាតិសន្ដាន និងអ្នកផ្សំគំនិត។

ជារួមមក សិលាចារឹកទួលសុពណ៌កាលី K.1464 ខេត្តកំពង់ធំ ជាប្រភពព័ត៌មានដ៏សំខាន់ដែលបានរៀបរាប់អំពីព្រឹត្តិការណ៍រស់នៅរបស់មនុស្សនៅក្នុងសង្គមកាលពីស.វ.ទី៧ ដែលបាន​បង្ហាញអំពីការគោរពបូជាចំពោះព្រះអាទិទេព (ព្រះឥសូរ) ការថ្វាយតង្វាយដល់ទេព និងបញ្ជាក់​ឱ្យដឹងអំពីមនុស្សដែលមិនបានសងបំណុលគេ ព្រមទាំងរំលេចនូវបណ្តាសាចំពោះមនុស្សអាក្រក់​ទាំងឡាយ។ ខ្លឹមសារ​នេះនាំយើងឱ្យដឹងអំពីអំពើបុណ្យនិងបាបក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា ពោល គឺជន​ទាំងឡាយណាដែលប្រកបដោយធម៌នឹងទទួលបានសេចក្តីសុខក្នុងស្ថានបច្ចុប្បន្ន និងស្ថាន​ខាង​មុខ ប៉ុន្តែបើជនទាំងឡាយណាដែលប្រព្រឹត្តមិនល្អ ជំពាក់បំណុលគេមិនសង លួច ប្លន់ បំផ្លាញ​ទ្រព្យគេ ។ល។ នឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មធ្លាក់​ទៅ​ស្ថាននរក ២១ ជាន់។ ប្រពៃណីដាក់បណ្តាសានេះ នៅតែបន្តរហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ ដូចឃើញ​មាននៅព្រះវិហារចាស់នៅក្នុងវត្តស្លែង ខេត្តកំពង់ធំ ដែលជានិច្ចកាលមានមនុស្ស​យកសំណែនមកថ្វាយព្រះ ហើយសរសេររៀបរាប់នៅលើក្រដាស​ដាក់នៅក្រោមទម្រផ្សេងៗ ដែលខ្លឹមសារមួយចំនួនស្រដៀងសិលាចារឹកទួលសុពណ៌កាលីដែរ ពោល គឺការដាក់បណ្តាសាដល់ជនទាំងឡាយដែលខ្ចីបុលគេមិនសង។